Om business te genereren is het noodzakelijk om (strikt genomen) inbreuk te maken op uw privacy. Als dit als service wordt ervaren, dan kun je spreken over succesvolle marketing. Zo niet dan spreken we van inbreuk. Maar waar ligt de grens?
Privacy lijkt een subjectief begrip, waarbij het 'slachtoffer' van een actie bepaalt of er sprake is van inbreuk op zijn privacy of dat het gewoon gaat om service.
Een aantal voorbeelden:
- Als u vanavond gebeld wordt door uw supermarkt met de vraag "Hoe smaakte de bloemkool vandaag?", dan zult u dit opvatten als inbreuk op uw privacy.
- Als wij zien dat een bezoeker op onze site problemen heeft, dan wordt het gezien als service als we helpen.
- Als u een mail ontvangt over Viagra, dan zult u dit weer beschouwen als inbreuk.
- Als u de brochure van Wehkamp opnieuw ontvangt, beschouwt u dat als service.
- Als u onder het eten gebeld wordt over uw pensioengat, dan vindt u dat ergerlijk.
- Als u bericht krijgt van uw garagebedrijf dat uw auto voor de APK gekeurd moet worden, dan ervaart u zo’n herinnering niet als spam.
|
In al deze gevallen beschikt de zender over uw gegevens en doet er iets mee om een resultaat te bereiken. Uw supermarkt zal het wel uit zijn hoofd laten om u 's avonds te bellen, want dat kost hen waarschijnlijk een klant. De spammer en de beller onder het avondeten zullen doorgaan. Zij benaderen geen bestaande klanten en de kans is altijd aanwezig dat zij mensen treffen, die positief reageren. Wehkamp gaat uiteraard door met haar service omdat ze haar doelgroep graag wil binden, ook al kost dat geld.
|
 |